۶ جدی روز سیاه تجاوز و روز بیداری یک ملت

به قلم: مجاهد ابراهیمی، استاد دانشگاه

بریانیوز:(شنبه۶جدی۱۴۰۴) در تقویم تاریخ ما، ۶جدی نه یک روز عادی، بلکه زخمی است عمیق بر پیکر میهن، یادآور شبخون اشغال‌گران سرخ‌ شوروی که از زمین و هوا با زره‌پوش‌ها و چکمه‌های خون‌چکان‌شان و با همکاری کمونستان خدا نابار بدنام(باند های خلق و پرچم) به خیال خام تسخیر سرزمین آزادگان، وارد دیار شیران شدند.

ارتش سرخ شوروی، با تمام هیبت آهنینش که تا به دندان مسلح بودند و برگشت ناپذیر تلقی می شدند ، گمان می‌کردند که افغانستان را به سادگی تسخیر خواهند کرد، غافل ازینکه این دیار، سرزمین ایمان و غیرت بود؛ هر وجب اش آغشته با خون شهیدی و هر سنگش شهادت‌نامۀ از تاریخ عزت.

ملت مؤمن و مجاهد افغانستان در برابر آن سیلاب ستم، قامت خم نکرد. مرد و زن، پیر و جوان، با دل‌هایی پُر از ایمان و سلاحی ساده ولی ارادۀ چون کوه، به پا خواستند و جهانیان را شگفت‌زده کردند. کوه‌های هندوکش و سلیمان و دره‌های سبز ما، گورستان لشکر مغرور کمونیزم شد و آتش جهاد، پایه‌های کاخ کرملین را لرزاند.

شش جدی، روزی بود که تاریخ کشور با ترکیبی از خون بازنویسی شد،. این روز، نه تنها روز تجاوز است، بلکه روز تولد یک قیام،  تحریک غیرت، و ایجاد نهضت آزادگی است.

تاریخ گواه است که ملت ما اشغال را هرگز نمی پذیرد، همیشه در تاریخ با خون، عزت خویش را نوشت و به جهان نشان داده است  که افغانستان را می‌توان زخمی ساخت، اما هرگز نمی‌توان شکست داد.

قوای شوروی در ششم جدی سال ۱۳۵۸ خورشیدی به افغانستان حمله کردند و حدود نه سال در این کشور باقی ماندند، اما در نتیجۀ خیزش‌های مردمی و مبارزات مسلحانۀ ملت سلحشورافغانستان، مجبور به ترک کشور شدند.

 روی کمونیست های خدا ناباور سیاه  و یاد و خاطرات مجاهدان و رزمندگان شهیدمان گرامی باد.