اظهارات تازۀ سراج الدین حقانی؛ اعتراف ضمنی به بن بست داخلی و تنش با جامعۀ جهانی

اظهارات تازۀ سراج الدین حقانی؛ اعتراف ضمنی به بن بست داخلی و تنش با جامعۀ جهانی

بریانیوز:(شنبه۶جدی۱۴۰۴) وزارت امور داخله امارت  اسلامی اعلام کرد که خلیفه سراج‌الدین حقانی، سرپرست این وزارت، در مراسم فراغت افسران تازه‌فارغ پولیس در کابل شرکت کرده است.

به‌گفته این وزارت، سراج‌الدین حقانی در این مراسم از حرفه‌گرایی، نظم و انضباط افسران نو فارغ پولیس ستایش کرده و نقش آنان را در تأمین امنیت، حفظ نظم عمومی و خدمت به شهروندان مهم خوانده است.

او تأکید کرده است که پولیس به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی تأمین امنیت، مسئولیت بزرگی در قبال مردم دارد و باید با تعهد، اخلاق حرفۀ و برخورد مسوولانه در خدمت جامعه باشد.

این مراسم در حالی برگزار می‌شود که امارت اسلامی بر تقویت نیروهای امنیتی و آموزش کادرهای تازه، به‌منظور کنترل اوضاع امنیتی در کشور، تأکید دارند.

سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله امارت اسلامی که در محفل فراغت پولیس حضور یافته بود، گفت: «امارت اسلامی آن‌قدر ناتوان و ضعیف نیست که نتواند به مشکلات مردم رسیدگی کند. »

حقانی ادعا کرد که دروازه‌های حکومت سرپرست جهت حل مشکلات باز است و این تحریک تلاش می‌کند تا یک راه‌حل معقول و مشروع برای حل چالش‌ها پیدا کند.

وزیر داخله حکومت سرپرست هم‌چنین گفت که تلاش می‌کنند تا از طریق گفتگو به مشکلات، بی‌اعتمادی‌ها و سوء تفاهم‌ها پاسخ دهند.

سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله حکومت سرپرست، با تأکید بر پایبندی این امارت به توافق‌نامه دوحه گفته است که طالبان تلاش دارند چالش‌های موجود در افغانستان و مشکلات میان کابل و جامعه جهانی را از راه «روش‌های منطقی و پایدار» حل‌وفصل کنند.

حقانی در این اظهارات، به‌گونۀ تلویحی به وجود مشکلات عمیق میان حکومت سرپرست و مردم افغانستان و همچنان تنش‌های ادامه‌دار میان امارت و جامعه جهانی اشاره کرده؛ موضوعی که به باور ناظران، نوعی اعتراف به شکنندگی وضعیت سیاسی و دیپلماتیک کنونی کشور به‌شمار می‌رود.

وزیر داخله حکومت سرپرست همچنین بار دیگر تأکید کرده است که از خاک افغانستان هیچ تهدیدی متوجه کشورهای دیگر نیست؛ ادعایی که پیش از این نیز بارها مطرح شده، اما همچنان با تردیدها و نگرانی‌های جدی منطقۀ و بین‌المللی همراه است.

تحلیل‌گران می‌گویند چنین سخنانی می‌تواند نشانۀ از درک فشارهای داخلی و خارجی از سوی امارت اسلامی باشد و اگر این اعتراف‌ها به اقدام‌های عملی و تغییر سیاست‌ها منجر نشود، صرفاً در سطح گفتار باقی خواهد ماند. با این حال، برخی ناظران این موضع‌گیری‌ها را می‌توانند نقطۀ بالقوه برای آغاز گفت‌وگو درباره راه‌حل‌های واقعی بحران افغانستان ارزیابی می‌کنند؛ بحرانی که بدون مشارکت مردم و تعامل سازنده با جهان، حل آن دشوار به‌نظر می‌رسد.