مهاجرین برگشته درسرمای زمستان تنها غذایی که می خورند نان و چای است

 وضعیت مهاجرین؛
خبرگزاری رویترز: مهاجرین برگشته درسرمای زمستان تنها غذایی که می خورند نان و چای است

بریانیوز:(چهارشنبه۱ دلو۱۴۰۴) خانواده‌های افغانی که از ایران و پاکستان به وطن‌شان بازگشته‌اند، در سرمای طاقت‌فرسا و در زیر خیمه‌ها با شکم گرسنه شب و روز می‌گذرانند.

خبرگزاری رویترز که به دیدار شماری از این خانواده‌ها رفته است گزارش می‌دهد که تنها غذایی که آنها می‌توانند صرف کنند، مقداری «نان خشک و چای » است.

یکی از این خانواده‌ها با پنج کودک و یک نواسه سه ماههٔ‌شان در زیر یک خیمه در حومه‌ٔ شهر کابل زندگی‌ می‌کنند.

سمیع‌الله ۵۵ ساله پدر این خانواده می‌گوید: «به جایی رسیده‌ایم که مرگ برای ما کم‌اهمیت شده است.»

« شب که هوا سرد می‌شود کودکانم می‌گویند «پدر من سردم شده و مرا یخ می‌زند» من در آغوش می‌گیرم‌شان و می‌گویم "خیر است" چاره ای دیگری نداریم.»

او می‌افزاید که در ایران دست‌کم کار می‌کرد و می‌توانست به کودکانش غذا تهیه کند اما «اینجا نه کار است و نه زندگی.»

سمیع‌الله، همسرش و دو پسر متاهل شان از جمله میلیون‌ها نفری هستند که از ایران و پاکستان به افغانستان به اجبار بازگشته اند.

بازگشت صدها هزار افغان از ایران و پاکستان در فصل زمستان، به شمار خانواده‌های گرسنه و کودکان مبتلا به سوءتغذیه در افغانستان افزوده است.

برنامه جهانی غذا به رویترز گفته است که سال گذشته بدترین سال برای کودکانی در معرض ابتلا به سوءتغذیه در افغانستان بود و متاسفانه وضعیت در سال ۲۰۲۶ برای کودکان بدتر نیز خواهد شد.

جان آیلیف مدیر این سازمان می‌گوید: «به گونه تخمینی ۲۰۰ هزار کودک در ۲۰۲۶ از سوءتغذیه رنج خواهند برد.»

آقای آیلیف روز شنبه (۱۷ جنوری) به خبرگزاری فرانسه گفته بود که گرسنگی مردم افغانستان را وادار به فروش دختران‌شان برای ازدواج زودهنگام می‌کند و در حال حاضر در این کشور ۵ میلیون زن و کودک مبتلا به سوءتغذیه اند.

«اقتصاد ما با بیکار شدن شوهرم از هم پاشید»

به گزارش رویترز عواملی مانند ادامه اعتراضات سراسری در ایران به شمار افغان‌های بازگشت‌کننده افزوده است.

این وضعیت فشارها بر کشوری را که در حال حاضر ۱۷ میلیون نفر جمعیت در آن در معرض گرسنگی قرار دارند، بیشتر می‌کند.

افغان‌هایی در ایران کار می‌کردند و با ارسال پول به خانواده‌های افغان منبع درآمدی به حساب می‌رفتند، حالا بیشترشان اخراج شده‌اند.

سمیع‌الله می‌گوید که زندگی‌اش یک شبه از خانه‌ محقرش در ایران به زیر خیمه‌ای در حومه‌های شهر کابل تغییر کرد.

به گفتهٔ او، پولیس ایران شبانه به خانه او هجوم برده و او و اعضای‌ خانواده‌اش را به افغانستان اخراج کردند.

او می‌افزاید که حتی برای شان اجازه داده نشد تا مقدار پولی را که پس‌انداز کرده بودند با خود انتقال دهند تا بتوانند زمستان را با آن پول به سر کنند.

همزمان قطع کمک‌های خارجی و بی‌کاری از عواملی دیگری دانسته شده است که سوءتغذیه را در میان کودکان و زنان در افغانستان افزایش داده است.

رویترز در این گزارش با لیلای ۳۰ ساله صحبت کرده است که کودکش را به کلینیکی برای گرفتن داروی‌های سوءتغذیه برده است.

او می‌گوید: «پس از به قدرت رسیدن طالبان شوهرش وظیفه دولتی‌اش را از دست داد و وضعیت اقتصادی‌شان به تدریج از هم پاشید.»

لیلا می‌گوید، پسرش که مبتلا به سوءتغذیه بود، پس از مصرف دارو حالش بهبود پیدا کرد اما پس از مدتی وزنش دوباره کم شد.

سخنگوی حکومت امارت اسلامی در واکنش به گزارش رویترز گفته است که به بازگشت‌کننده‌ها کمک‌های لازم مانند انتقال شان به مقاصد، خوراکه و خدمات صحی ارائه می‌شود.

به گفتهٔ ذبیح‌الله مجاهد ریشه‌کن کردن فقر در کشوری که ۴۰ سال در جنگ بوده، آسان نیست و با وجود تلاش پی‌هم آن‌ها، کمبود منابع سبب شده است به هدف شان دست نیابند.

قطع کمک‌های خارجی با به قدرت رسیدن حکومت طالبان میلیون‌ها خانواده افغان‌ را با گرسنگی روبه‌رو ساخت.

نهادهای امدارسان وابسته به ملل متحد همواره از کمبود منابع مالی برای کمک به خانواده‌های نیازمند در افغانستان، شکایت کرده‌اند.

اداره هماهنگی کمک‌های بشردوستانه ملل متحد (اوچا) نیز در گزارش ماه دسامبر خود پیش‌بینی کرد که در سال آینده ۱۷ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی غذایی روبه‌رو خواهند شد.

به اساس پیش‌بینی این نهاد در سال ۲۰۲۶ نزدیک ۲۲ میلیون نفر( ۴۵ درصد جمعیت افغانستان) به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت.