د اکوړه خټک تر سیوري لاندې واک؛ طالبان، جعلي دیني القاب او د حساب ورکولو تېښته

طالبان چې ځان د «اسلامي امارت» په نوم د دین یوازینی استازی بولي، په عمل کې د دیني علم، تخصص او اخلاقي جرأت پر ضد یو منظم سیستم جوړ کړی دی. د دوی د کابینې یو شمېر جګپوړي غړي نه یوازې دا چې د دیني علومو متخصصین نه دي، بلکې د اسلامي علم تر ټولو لوړې رتبې—لکه «شیخ الحدیث»، «مفتي» او «شیخ القران»—په قصدي ډول غصبوي.

بریانیوز( جمعه، ١٧ دلو ١٤٠٤)

د پام وړ ټکی دا دی چې د دې راپور ټول یاد شوي طالب چارواکي د پاکستان د اکوړه خټک د دارالعلوم حقانیه مدرسې د زده‌کړو شالید لري؛ خو له دې عمومي مدرسوي زده‌کړو هاخوا، د تخصص، تدریس او علمي اجازې هېڅ ثبوت نه لري.

عبدالحکیم شرعي؛ د عدلیې وزارت او د حدیث جعلي اتوریته

مولوي عبدالحکیم شرعي، د طالبانو د عدلیې وزیر، په رسمي اسنادو کې د «شیخ الحدیث» په نوم معرفي کېږي. د هغه زده‌کړې د اکوړه خټک په دارالعلوم حقانیه کې د لویې دورې تر فراغته محدودې دي.

نه یې د حدیثو تخصص کړی، نه یې د حدیثو تدریس کړی، نه یې علمي اجازه ترلاسه کړې. سره له دې، د طالبانو عدلیه—چې باید د شریعت معیار وي—د حدیث تر ټولو لوړ علمي مقام یوه غیرمتخصص ته سپاري. دا د شریعت تطبیق نه، بلکې د شریعت تحریف دی.

نورمحمد ثاقب؛ وزارت، قضا او علم—ټول د لقب تر سیوري لاندې

نورمحمد ثاقب، د ارشاد، حج او اوقافو وزیر، هم د اکوړه خټک د دارالعلوم حقانیه فارغ دی. هغه ته د «شیخ الحدیث» او «قضاوت‌پوه» القاب کارول کېږي، حال دا چې نه یې د فقه تخصص شته او نه یې د قضا علمي مراحل تېر کړي.

اداري تجربه د علم بدیل نه شي کېدای، خو طالبان واک د علم ځای‌ناستی بولي.

شهاب‌الدین دلاور؛ اداري څوکۍ، دیني تقدس

شهاب‌الدین دلاور، چې د سرې میاشتې مشري کوي، هم د اکوړه خټک د حقانیه مدرسې زده‌کړې لري. د حدیثو یا فقهې تخصص نه لري، خو بیا هم د «شیخ الحدیث» په نوم یادیږي.

دا هغه تګلاره ده چې طالبان پکې اداري مقام ته د دیني لقب هاله وراغوندي، څو پوښتنه «ګناه» وښيي.

امیرخان متقي؛ سیاست د عمامې تر شا

امیرخان متقي، د طالبانو د بهرنیو چارو وزیر، هم د اکوړه خټک د دارالعلوم حقانیه زده‌کړې کړې دي. هغه نه د حدیث متخصص دی او نه فقیه، خو په دیني محافلو کې د «شیخ الحدیث» په توګه معرفي شوی.

دلته دین د دیپلوماتیک بازارموندنې وسیله ګرځېدلې ده.

عبداللطیف منصور؛ مفتي بې له فقهې

عبداللطیف منصور، د اوبو او انرژۍ وزیر، هم د حقانیه مدرسې زده‌کړې لري. د فقهې تخصص او د فتوا ورکولو علمي صلاحیت نه لري، خو د «مفتي» په نوم یادیږي.

په دې نظام کې مفتي هغه نه دی چې فتوا لیکي؛ مفتي هغه دی چې څوکۍ لري.

عبدالکبیر؛ نیمګړې زده‌کړې، بشپړ القاب

مولوي عبدالکبیر، د کډوالو وزیر، د اکوړه خټک د مدرسې زده‌کړې لري، خو د لویې دورې بشپړول یې هم روښانه نه دي. سره له دې، د «شیخ القران» او «مولوي» القاب کاروي.

دا ښيي چې طالبان نور حتی د خپلې مدرسې داخلي معیارونو ته هم ژمن نه دي.

ندا‌محمد ندیم؛ له تلویزیوني چلنجه تر د بحث تېښتې

ملا ندا‌محمد ندیم، د طالبانو د لوړو زده‌کړو وزیر، هم د دیني زده‌کړو شالید لري او د پاکستان په مدرسو کې یې زده‌کړې کړې دي. هغه ته د «شیخ الحدیث» لقب کارول کېږي، حال دا چې نه یې د حدیث تخصص کړی او نه یې علمي اجازه لري.

ندیم یو وخت د تلویزیون له لارې د ښځو د تعلیم پر موضوع علماوو ته علني چلنج ورکړ او ویې ویل چې د بحث لپاره چمتو دی. خو کله چې د هرات ولایت یو پېژندل شوی عالم، د ده د غوښتنې مطابق، د علمي مناظرې لپاره حاضر شو، ندا‌محمد ندیم بحث ته حاضر نه شو.

دا پېښه یوازې د یوه بحث لغوه کېدل نه وو؛ دا د حساب ورکولو څخه ښکاره تېښته وه. څوک چې پر تعلیم بندیز لګوي، خو د علمي مناظرې جرأت نه لري، هغه د علم مدافع نه شي کېدای.

ګډ حقیقت: ټول له اکوړه خټک، خو بې له تخصصه

د دې راپور ټول یاد شوي کسان د اکوړه خټک د دارالعلوم حقانیه د زده‌کړو شالید لري. خو دا شالید یوازې د عمومي مدرسوي زده‌کړو تر کچې محدود دی. د حدیث، فقه، تفسیر او قرآني علومو تخصص—چې د لوړو دیني القابو شرط دی—په هېڅ یوه کې ثابت نه دی.

پایله: دا د علماوو حکومت نه دی؛ دا د ناپوهۍ تقدس دی

طالبان د دیني القابو له جعل سره درې خطرناک کارونه کوي:

علم بې‌اعتباره کوي

مدرسه سپکه کوي

دین د واک د سپر په توګه کاروي

دا اسلامي نظام نه دی.

دا د دین په نوم واکمنه ناپوهي ده—او تر ټولو ستر تاوان یې خپله دین ویني.