حملات هوایی پاکستان؛ نارضایتی عمیق داخلی و نگرانی‌های منطقۀ

حملات هوایی پاکستان؛ نارضایتی عمیق داخلی و نگرانی‌های منطقۀ

بریانیوز:(سه شنبه،۵ حوت ۱۴۰۴)حملات هوایی اخیر پاکستان به افغانستان واکنش‌های گستردۀ از سوی سیاستمداران و چهره‌های نظامی به دنبال داشته است، اما برخی چهره‌های سرشناس تاکنون سکوت اختیار کرده‌اند. محمداشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین، و احمد مسعود از جبهه مخالف طالبان، هنوز واکنش علنی نسبت به این حملات نشان نداده‌اند.

دیگر چهره‌های سیاسی از جمله صلاح‌الدین ربانی، محمد محقق و عبدالرشید دوستم نیز سکوت کرده‌اند. در مقابل، حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین، عبدالله عبدالله، رئیس پیشین شورای صلح، به همراه شماری دیگر از مقام‌ها و سیاستمداران واکنش نشان داده و نسبت به این حملات ابراز نگرانی کرده‌اند.

حبیب‌الرحمن حکمتیار، فعال سیاسی و فرزند گلبدین حکمتیار، نیز با ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان، تأکید کرد که افغانستان نباید به میدان منازعات نیابتی کشورهای منطقه تبدیل شود.

او بر ضرورت برقراری حکومت مشروع و منتخب تأکید کرد و گفت ملت افغانستان خواهان صلح پایدار، امنیت و آرامش است. حکمتیار افزود که حکومت آینده باید از اراده مردم برخاسته و روابط سازنده‌ای با کشورهای جهان و همسایگان داشته باشد.

این حملات مرگبار شنبه‌شب، ۲ حوت، انجام شد و بر اساس گزارش سازمان ملل، ۱۳ غیرنظامی در ولایت ننگرهار کشته شدند. تا زمان انتشار این خبر بیش از ۵۰ ساعت از وقوع حملات گذشته است، اما رهبران پیشین جهادی مانند عبدالکریم خلیلی و رسول سیاف و همچنین یاسین ضیا از جبهه آزادی تاکنون پاسخی نداده‌اند.

طالبان نیز حملات اخیر پاکستان را اقدام یک حلقه خاص در اردوی این کشور خوانده و اعلام کرده‌اند که در «زمان مناسب» پاسخ خواهند داد.

سکوت برخی چهره‌های سیاسی و افزایش تنش‌ها میان افغانستان و پاکستان، فضای سیاسی کشور را حساس و بحث‌برانگیز کرده است.

برخی کارشناسان بر این باورند که سکوت چهره‌های برجسته افغانستان در برابر حملات هوایی پاکستان ناشی از نارضایتی عمیق آنان نسبت به عملکرد سیاسی، سبک حکومت‌داری و تصمیم‌گیری‌های طالبان، نحوه برخورد و رفتار نامناسب این حکومت با سران تنظیم‌ها، انحصار قدرت، فساد اداری و اعمال محدودیت‌های شدید بر حقوق زنان و دسترسی آنان به آموزش و فعالیت‌های اجتماعی است. این کارشناسان معتقدند که چنین مسائل داخلی می‌تواند انگیزۀ برای دوری از اظهار نظر علنی در برابر تهدیدات خارجی و حملات نظامی باشد.

به گفته آگاهان، سیاست‌های سختگیرانه و انحصار قدرت در حکومت طالبان، همراه با رفتار نامناسب و محدودیت‌های روزافزون بر فعالیت‌های سیاسی، مدنی و اجتماعی، باعث ایجاد فاصلۀ عمیق میان دولت طالبان و مردم، نخبگان سیاسی، فعالان مدنی و چهره‌های برجسته سیاسی شده است. این رویکرد نه تنها مشروعیت حکومت را تضعیف می‌کند، بلکه زمینه بی‌اعتمادی، نارضایتی عمومی و کاهش تعامل سازنده با جامعه بین‌المللی را نیز فراهم می‌آورد.

به باور آگاهان، نارضایتی گسترده مردم افغانستان نسبت به حکومت طالبان و بی‌عدالتی، نابرابری، انحصار قدرت و ثروت توسط نظام حاکم، نه تنها مشروعیت داخلی حکومت را تضعیف کرده، بلکه روحیه تهاجمی دولت نظامی پاکستان را تقویت کرده است؛ به‌گونه‌ای که آنان اکنون بدون هراس و نگرانی از واکنش داخلی یا بین‌المللی، به صورت آزادانه حملات هوایی و توپخانه‌ای به نقاط مختلف افغانستان انجام می‌دهند و این وضعیت، امنیت ملی، ثبات منطقه‌ای و جان غیرنظامیان را به شدت تهدید می‌کند.